ആപ്പ്ജില്ല

കേരള ചര്‍ച്ച് ആക്ട്- ഒരു വിശകലനം

കേരളത്തിൽ ഇന്ന് ഏറ്റവും അധികം ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന വിഷയങ്ങളിൽ ഒന്നായ ചർച്ച് ആക്ടിനെ വലിയൊരു പ്രബല വിഭാഗം എന്ത് കൊണ്ട് എതിർക്കുന്നു. വലിയ വിവാദങ്ങൾക്ക് തിരികൊളുത്തിയ ചർച്ച് ആക്ട് വിശകലനം ചെയ്യുന്നു.

Samayam Malayalam 25 Sept 2020, 7:11 pm
കേരളത്തിലെ ക്രൈസ്തവസഭാവൃത്തങ്ങളിലും പൊതുസമൂഹത്തിലും ഇപ്പോള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഒരു നിയമവിഷയമാണ് ചര്‍ച്ച് ആക്ട്. വെറും ആലോചനാവിഷയമായപ്പോഴേക്കും വിവാദങ്ങള്‍ക്കു തിരികൊളുത്തിക്കഴിഞ്ഞ ഒരു വിഷയമാണിത്. ക്രൈസ്തവസഭകളെ അങ്ങനെയൊരു നിയമത്തിന്‍കീഴില്‍ തളച്ചിടാനുള്ള ശ്രമം ന്യൂനപക്ഷാവകാശങ്ങളുടെ ലംഘനമാകുമെന്ന് ഒരു കൂട്ടര്‍. ഇന്ത്യയില്‍ ഒരു വിഭാഗത്തേയും മതപരമായ നിയന്ത്രണങ്ങളില്ലാതെ അഴിച്ചുവിടാന്‍ പാടില്ലയെന്നും അതിനാല്‍ ചര്‍ച്ച് ആക്ടിന്‍ കീഴില്‍ സഭകളെ നിയന്ത്രിച്ചുനിര്‍ത്തണമെന്നും മറ്റൊരു കൂട്ടര്‍. സ്വാഭാവികമായും ആദ്യത്തെ വാദം ഉയര്‍ത്തുന്നത് ന്യൂനപക്ഷാവകാശങ്ങള്‍ ആസ്വദിക്കാന്‍ കഴിയുന്ന പ്രബല സഭാവിഭാഗങ്ങളുടെ നേതൃത്വവും മറുഭാഗത്തു നില്‍ക്കുന്നത് ക്രൈസ്തവസഭകളോട് മതപരമായ അസഹിഷ്ണുത പുലര്‍ത്തുന്നവരും, ക്രിസ്തീയതയെയും ക്രിസ്ത്യന്‍ വര്‍ഗ്ഗീയതയെയും ഒരേ നാണയത്തില്‍ കണ്ട് എതിര്‍ക്കുന്നവരുമാണ്. എന്നാല്‍, പതിവ് രീതികളില്‍നിന്നും വിഭിന്നമായി സഭകള്‍ക്കുള്ളില്‍ത്തന്നെയുള്ള വിശ്വാസികളുടെ ഒരു പ്രബലവിഭാഗം സഭകളുടെ അനിയന്ത്രിതമായ പോക്കിന് രാഷ്ട്രത്തിന്റ ഭരണഘടന അനുശാസിക്കുംവിധമുള്ള നിയന്ത്രണം ആവശ്യമാണ് എന്ന മുദ്രാവാക്യവും ഉയര്‍ത്തുന്നു.
Samayam Malayalam church act
കേരള ചര്‍ച്ച് ആക്ട്- ഒരു വിശകലനം


ഇതെല്ലാം നടക്കുമ്പോഴും ചര്‍ച്ച് ആക്ട് നിയമസഭയിലവതരിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള അന്തിമബില്ലിന്റെ രൂപം പോലും പ്രാപിച്ചുകഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. 'The Kerala Church (Properties and Institutions) Bill 2019'' എന്ന പേരില്‍ കേരള നിയമപരിഷ്‌കാര കമ്മീഷന്‍ തയ്യാറാക്കിയ ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ടു മാത്രമാണ് അത് ഇപ്പോഴും. 2009ല്‍ ജസ്റ്റിസ് വി. ആര്‍ കൃഷ്ണയ്യര്‍ കമ്മീഷന്‍ തയ്യാറാക്കിയ 'The Kerala Christian Church Properties and Institutions Trust Bill 2009' എന്ന കരട് ബില്ലില്‍ നിന്നാണ് ഈ ആശയത്തിന്‍റെ തുടക്കം.

ക്രിസ്തീയസഭ മതമല്ല എന്നത് ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തെ വളരെ ഗൗരവമായി മനസ്സിലാക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചിട്ടുള്ളവര്‍ക്കറിയാം. എന്നാല്‍ ഭരണകൂടത്തെയും സഭാ ബാഹ്യസമൂഹത്തേയും ശരാശരി സഭാവിശ്വാസികളേയും സംബന്ധിച്ചാകട്ടെ, ക്രൈസ്തവസഭ ഇന്ത്യയിലെ പ്രമുഖ ന്യൂനപക്ഷമതങ്ങളിലൊന്നാണ്. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഈ രംഗത്തെ ഏതു നിയമനിര്‍മ്മാണവും നിയമപരമായി ക്രൈസ്തവരെ ബാധിക്കുന്നതെങ്ങനെ എന്ന ചോദ്യം ഭരണഘടനാദത്തമായ ന്യൂനപക്ഷാവകാശവുമായും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ന്യൂനപക്ഷാവകാശമെന്ന നിലയില്‍ ന്യൂനപക്ഷ മതവിഭാഗങ്ങള്‍ അനുഭവിച്ചുവന്ന നിരവധി ആനുകൂല്യങ്ങളുണ്ട്. അവയില്‍ പലതും ന്യൂനപക്ഷാവകാശങ്ങള്‍ എന്തിനായി സ്ഥാപിതമായി എന്നതിന്റെ പശ്ചാത്തലവും ഭരണഘടനയില്‍ ന്യൂനപക്ഷാവകാശങ്ങള്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തുന്നതിനു മുന്നോടിയായി നടന്ന ചര്‍ച്ചകളും മറന്നുകൊണ്ടുള്ളതാണ്. ചുരുക്കമായി പറഞ്ഞാല്‍, ന്യൂനപക്ഷാവകാശങ്ങള്‍ അവയുടെ യഥാര്‍ത്ഥ അര്‍ത്ഥത്തില്‍ ഏറ്റവും ഉദാത്തമായ ജനാധിപത്യബോധത്തിന്റെ പ്രകാശനമാണ്. ജനാധിപത്യം എണ്ണത്തിന്‍റെയും അക്കങ്ങളുടെയും കളി മാത്രമായി മാറുമ്പോള്‍ എണ്ണത്തില്‍ കുറവുള്ളവരും ശബ്ദം നഷ്ടപ്പെട്ടവരും പാര്‍ശ്വവല്‍ക്കരിക്കപ്പെട്ടുപോകാന്‍ സാദ്ധ്യതയുണ്ട്. അവര്‍ക്ക് അന്യതാബോധത്തില്‍നിന്നും രക്ഷയേകുന്നതിനുള്ളതാണ് ന്യൂനപക്ഷാവകാശങ്ങള്‍. ഭൂരിപക്ഷത്തിനു മനസ്സിലാകാത്ത വിശ്വാസാചാരങ്ങളും അവ സംബന്ധിച്ച അവകാശവാദങ്ങളും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നതിനും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിനുമെല്ലാം ഇതുപ്രകാരം ന്യൂനപക്ഷങ്ങള്‍ക്ക് അവകാശമുണ്ടായിരിക്കും. ദളിതര്‍, ആദിവാസികള്‍, സ്ത്രീകള്‍, ഭിന്നലിംഗക്കാര്‍, കുട്ടികള്‍, നാടോടികള്‍, അതിഥി തൊഴിലാളികള്‍, ഭിന്നശേഷിക്കാര്‍, ഭവനരഹിതര്‍, ദരിദ്രര്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള, എന്തിന്, നിരീശ്വരര്‍ പോലും അടങ്ങുന്ന അന്യവല്‍ക്കരണസാദ്ധ്യതയുള്ള എല്ലാവര്‍ക്കും ഈയര്‍ത്ഥത്തില്‍ അവരവര്‍ക്കു പ്രസക്തമായ പ്രത്യേക അവകാശങ്ങള്‍ നല്‍കേണ്ടതാണ്. ഈ അവകാശം ഉപയോഗിച്ച് അതതു വിഭാഗത്തിന്റെ ക്ഷേമം അവകാശമായി ഉറപ്പിക്കുന്നതിനായി അവരവര്‍ക്ക് വിദ്യാലയങ്ങളും ആശുപത്രികളുമൊക്കെ സ്ഥാപിക്കുകയുമാകാം.

എന്നാല്‍ നിര്‍ഭാഗ്യകരമെന്നു പറയട്ടെ, ന്യൂനപക്ഷ മതനേതൃത്വങ്ങള്‍ക്ക് ലാഭം കൊയ്യുന്നതിനും സ്വസമുദായത്തില്‍ ഉള്‍പ്പെട്ടവരെപ്പോലും ചൂഷണം ചെയ്യുന്നതിനുമുള്ള അവസരമായി ദുര്‍വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങിയതോടെ ന്യൂനപക്ഷാവകാശങ്ങള്‍ ഒരു തിന്മയായി ഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്.

വാസ്തവത്തില്‍ മേല്‍ സൂചിപ്പിച്ച തിന്മയെ നേരിടുന്നതിനുള്ളതു പോലുമല്ല ചര്‍ച്ച് ആക്ട്. ഹിന്ദുക്കളുടെ ദേവസ്വം ബോര്‍ഡിന്റെയോ, മുസ്ലിംകളുടെ വഖഫ് ബോര്‍ഡിന്റെയോ മാതൃകയില്‍ ക്രിസ്ത്യന്‍ പള്ളികളുടെ ഭരണം സര്‍ക്കാരില്‍ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നതിനുള്ളതുമല്ല. അങ്ങനെയൊരു സര്‍ക്കാര്‍ ഭരണം പള്ളിക്കാര്യത്തില്‍ ഏര്‍പ്പെടുത്തുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആരും ഇന്നേവരെ ചിന്തിക്കുകപോലുമുണ്ടായിട്ടില്ലെന്നതാണു സത്യം. മറ്റാര്‍ക്കും അവകാശപ്പെടാന്‍ കഴിയാത്തത്ര ശക്തമായി ക്രൈസ്തവസമുദായത്തിനുള്ള ഘടനാപരമായ കെട്ടുറപ്പും ശ്രേണീബദ്ധമായ ഭരണസമ്പ്രദായവും നൂറ്റാണ്ടുകളായി വച്ചുപുലര്‍ത്തുന്ന പ്രതാപവുമെല്ലാം മൂലം അങ്ങനെയൊരു ഭരണം ക്രിസ്ത്യാനികളുടെമേല്‍ ഏര്‍പ്പെടുത്തുന്നതിനെ ഭയക്കുന്നതുപോലുമാകാം. എന്നാല്‍ രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ഭരണഘടനയ്ക്കും നിയമങ്ങള്‍ക്കും വിധേയമായി വേണം മതവും മതസംഘടനയും ഭൗതികമായി പ്രവര്‍ത്തിക്കാന്‍ എന്ന വിശാലതത്വത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍, സഭകളുടെ സമ്പത്തിന്റെ വിനിയോഗം സുതാര്യവും ചൂഷണരഹിതവും ആഭ്യന്തരജനാധിപത്യത്താല്‍ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നതുമായിരിക്കണം എന്നുറപ്പുവരുത്തുന്നതിനുള്ള ഉത്തരവാദിത്വം മതനിരപേക്ഷ രാഷ്ട്രീയ ഭരണസംവിധാനത്തിനുണ്ട്. അതിനായി സാമ്പത്തിക കാര്യങ്ങളില്‍ പ്രാദേശികതലം മുതല്‍ കേന്ദ്രതലം വരെ ട്രസ്റ്റു സമ്പ്രദായം ഏ‍ര്‍‌പ്പെടുത്തുന്നതിനും, വരവുചെലവുകളുടെയും ആസ്തിബാദ്ധ്യതകളുടെയും കണക്കുകള്‍ ഓഡിറ്റിനു വിധേയമാക്കുന്നതിനും ഉദ്ദേശിച്ചുള്ളതാണ് ചര്‍ച്ച് ആക്ട് എന്നു പറയാം.

ജസ്റ്റിസ് കൃഷ്ണയ്യര്‍ സമര്‍പ്പിച്ച കരടു ബില്ലില്‍ സഭകളുടെ വിശ്വാസാചാരങ്ങളോ ദൈവശാസ്ത്രമോ സംബന്ധിച്ച ഒരുവിധ സമീപനത്തിലും സര്‍ക്കാര്‍ ഇടപെടുന്നതല്ല എന്നു വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. യേശുക്രിസ്തുവിനെ കര്‍ത്താവും രക്ഷിതാവുമായി അംഗീകരിച്ച് ഏറ്റു പറയുന്നവരുടെ കൂട്ടായ്മ എന്ന വിശാലമായ നിര്‍വചനം സഭയ്ക്കു നല്‍കുമ്പോള്‍ത്തന്നെ സഭാവിഭാഗ (Denominational) വ്യത്യസ്തതകള്‍ നിലനില്‍ക്കുന്നുവെന്നും 2019ലെ പുതിയ റിപ്പോര്‍ട്ട് അംഗീകരിക്കുന്നു. യഹോവാസാക്ഷികളെന്നും എപ്പിസ്‌കോപ്പല്‍ സഭകളെന്നും എപ്പിസ്‌കോപ്പയിതര സഭകളെന്നുമുള്ള വേര്‍തിരിവിനെയും റിപ്പോര്‍ട്ട് ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നു. തദനുസൃതമായ അധികാര വികേന്ദ്രീകരണസംവിധാനങ്ങളെയും മനസ്സിലാക്കുന്നു. അതിലൊന്നും ബില്‍/ നിയമം ഇടപെടാന്‍ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല എന്നു വ്യക്തം. എന്നാല്‍ രണ്ടു റിപ്പോര്‍ട്ടുകളും കാതലായി കാണുന്ന കാര്യം സഭകളുടെ സ്വത്തുക്കളിന്മേല്‍ ജനാധിപത്യപരമായ കാര്യവിചാരകത്വം ഉണ്ടാകണമെന്നതാണ്. ഇതിനായി കൃഷ്ണയ്യര്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടില്‍ വിഭാവന ചെയ്തിരുന്നത് കമ്മീഷണറിലൂടെയുള്ള സര്‍ക്കാര്‍ മേല്‍നോട്ടമായിരുന്നുവെങ്കില്‍ 2019ലെ കരടുബില്‍ പ്രകാരം ഒരു ട്രിബ്യൂണല്‍ വിഭാവനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ട്രിബ്യൂണലിന്റെ ഏകപക്ഷീയമായ ഒരു ഇടപെടലും ബില്‍ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നില്ല. കണക്കുകള്‍ കൃത്യമായി ഓഡിറ്റ് ചെയ്തിരിക്കണമെന്നും സഭയുടെ വിവിധ തലങ്ങളിലുള്ള സമിതികള്‍ക്കുമുമ്പില്‍ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കണമെന്നും മാത്രമാണ് നിഷ്‌കര്‍ഷ.

വിവിധ തലങ്ങളിലെ സഭാംഗങ്ങളുടെ സമിതികളുടെ ഘടനയും നിര്‍ദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്. പിന്നെ എവിടെയാണ് ട്രിബ്യൂണലിന്റെ സ്ഥാനം? കണക്കുകള്‍ സംബന്ധിച്ച് സഭാംഗങ്ങള്‍ക്കു പരാതി ഉണ്ടെങ്കില്‍ ഉന്നയിക്കുന്നതിനുള്ള സര്‍ക്കാര്‍ സംവിധാനം മാത്രമായിരിക്കും ട്രിബ്യൂണല്‍. ജനാധിപത്യപരമായ പ്രക്രിയ സ്വത്തുക്കള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിലുണ്ട് എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുന്നതിന് നിയമവിധേയമായ ഒരു സര്‍ക്കാര്‍ സംവിധാനം ഒരുങ്ങുകയാണു ചെയ്യുന്നത്. അങ്ങനെയൊരു നിയമസംവിധാനം ഇന്നേവരെ ഇല്ലായിരുന്നു എന്ന കുറവാണ് പരിഹരിക്കപ്പെടുന്നത്. സഭാംഗങ്ങളുടെ അംഗത്വഫീസ്, മറ്റ് ഒടുക്കുകള്‍, സ്‌തോത്രകാഴ്ച, സഭാംഗങ്ങള്‍ ആയവരുടെയോ അല്ലാത്തവരുടെയോ സംഭാവനകളും സമ്മാാനങ്ങളും ഇതെല്ലാം സഭകളുടെ വരുമാനമാര്‍ഗ്ഗങ്ങളായി ബില്‍ അംഗീകരിക്കുന്നു. സഭയ്ക്കാവശ്യമായ ഏതു സ്ഥാവരജംഗമവസ്തുക്കളും സമ്പാദിക്കുന്നതിനോ പാട്ടത്തിനെടുക്കുന്നതിനോ വാടകയ്ക്കുകൊടുക്കുന്നതിനോ എല്ലാമുള്ള സ്വാതന്ത്ര്യം അംഗീകരിക്കുന്നു. എല്ലാത്തിനും കണക്കു വേണമെന്നു മാത്രം. അതാകട്ടെ സഭാംഗങ്ങളുടെ താല്പര്യങ്ങളുടെ ജനാധിപത്യപരമായ ഉറപ്പാക്കലാണ്.

വലിയ കോലാഹലമാണ് ഇതിനെതിരെ ഉയരുന്നത്. കത്തോലിക്കാ സഭയിലെ ചില പ്രമുഖര്‍ സംഘടിപ്പിച്ച ഒരു വിശദീകരണപരിപാടിയുടെ വീഡിയോ സാമൂഹ്യമാധ്യമങ്ങളില്‍ കാണാനിടയായി. മാര്‍ക്‌സിസത്തിലെ വര്‍ഗ്ഗസമരസിദ്ധാന്തം മുതലുള്ള ധാരാളം കാര്യങ്ങള്‍ എടുത്തുകാട്ടുന്ന അവതരണങ്ങളില്‍ സഭയുടെ സ്വകാര്യസ്വത്ത് സമ്പാദന അവകാശത്തിന്മേലുള്ള കൈകടത്തലായി വരെ നിര്‍ദ്ദിഷ്ട ബില്ലിനെ അവതരിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാല്‍ ബില്ലിന്റെ വിശദാംശങ്ങളിലേക്കു കയറിയുള്ള വിശകലനങ്ങളൊന്നും അതില്‍ കണ്ടതുമില്ല. ('കേരള ചര്‍ച്ച് ആക്ട് ബില്‍ ക്രൈസ്തവസഭകള്‍ക്ക് എതിരാകുന്നത് എങ്ങനെ?- പ്രവാചകശബ്ദം'). പ്രസ്തുത വിശദീകരണത്തില്‍ പ്രഭാഷകനായ ഒരു വൈദികന്‍ മുന്‍ രാഷ്ട്രപതി കലാമിനെ ഉദ്ധരിച്ചു പറയുന്നത്, ഇപ്പോള്‍ ബില്ലില്‍ എന്തുണ്ടെന്നല്ല, ഇതൊക്ക എങ്ങോട്ടുള്ള നീക്കത്തിന്‍റെ തുടക്കമാണെന്നാണ് നാം പരിശോധിക്കേണ്ടത് എന്നാണ്. അതായത്, വസ്തുവകകളുടെ ഇടപാടുകളിന്മേല്‍ സ്വന്തം ജനത്തിനു മുന്നില്‍ കണക്ക് അവതരിപ്പിക്കേണ്ടി വരുന്നതും അതിന്‍റെ നടപടിക്രമങ്ങളിന്മേല്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കു പരാതി ഉന്നയിക്കാന്‍ ഒരു സര്‍ക്കാര്‍ സംവിധാനം വരുന്നു എന്നതും ഇതെല്ലാം നിയമവിധേയമാകുന്നതും എങ്ങോട്ടുള്ള നീക്കമാണെന്നത് അദ്ദേഹത്തെ വല്ലാതെ ആശങ്കപ്പെടുത്തുന്നു. ദീര്‍ഘവീക്ഷണത്തോടെയുള്ള മുന്‍കരുതല്‍ ഇക്കാര്യത്തിലില്ലെങ്കില്‍ വരാനുള്ള ആപല്‍ക്കരമായ സാഹചര്യത്തെക്കുറിച്ചും അദ്ദേഹത്തിനു നല്ല ബോദ്ധ്യമുണ്ട്.

അതു കത്തോലിക്കാസഭയുടെ കാര്യമായിരിക്കെ ഈ നിയമം സിഎസ്‌ഐ, മാര്‍ത്തോമ്മാ തുടങ്ങിയ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്‍റ്/ നവീകരണ സഭകളിലും പെന്തക്കോസ്തു വിഭാഗങ്ങളിലും മറ്റു സ്വതന്ത്രസഭകളിലും എന്തു വ്യത്യാസമാണു വരുത്തുക? പ്രൊട്ടസ്റ്റന്‍റ്/ നവീകരണ സഭകളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഇപ്പറയുന്ന ജനാധിപത്യ സംവിധാനങ്ങളും സമിതികളും കണക്ക് അവതരണവും ഓഡിറ്റും ചോദ്യം ചോദിക്കലുമൊന്നും പുതിയ കാര്യമല്ല. പെന്തക്കോസ്ത്/ സ്വതന്ത്ര സഭകള്‍ക്ക് ഇനിമേല്‍ 'സ്വതന്ത്ര' സ്വത്വവുമായി മാറിനില്‍ക്കാന്‍ കഴിയില്ല; സഭകളെന്ന നിലയില്‍ അംഗീകാരം വേണമെങ്കില്‍ ചര്‍ച്ച് ആക്ടിനുകീഴില്‍ സഭകളായി റജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യേണ്ടി വന്നേക്കാം.നിയമമാകുന്ന ഘട്ടത്തില്‍ മാത്രമേ ഇക്കാര്യത്തില്‍ വ്യക്തത വരൂ. പക്ഷെ വിഭാവന ചെയ്യുന്ന ആക്ടിനെ അവര്‍ എതിര്‍ക്കുന്നില്ല. പിന്നെ എന്തിനാണ് കണക്ക് അവതരണവും ഓഡിറ്റുമെല്ലാം ഇപ്പോള്‍ത്തന്നെ നിലവിലുള്ള സഭാവിഭാഗങ്ങളുടെ അധികാരികളും ഇതിനെതിരാകുന്നത്? ഒന്നാമത് അന്തിമ അപ്പീല്‍ അധികാരിയായി വാണരുളിയിരുന്ന അതതു സഭാമേലദ്ധ്യക്ഷന്മാരുടെ തീര്‍പ്പിനുംമേല്‍ തീര്‍പ്പു കല്‍പിക്കാന്‍ ജില്ലാജഡ്ജി പദവിയുള്ള ഒരു പുതിയ അധികാരകേന്ദ്രം വരുന്നു. രണ്ടാമത്, ഒരു സമിതിയുടെയും അനുവാദമില്ലാതെ സ്വത്തുക്കള്‍ സമ്പാദിച്ചുകൂട്ടാന്‍ സഭാനേതൃത്വങ്ങള്‍ക്ക് കഴിയില്ല. എന്തു സമ്പാദ്യമുണ്ടെങ്കിലും അതിന്മേല്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കായിരിക്കും അവകാശം.അല്ലാതെ വാങ്ങുകയോ വില്‍ക്കുകയോ ക്രമരഹിതമായി എന്തെങ്കിലും നടപടി ഉണ്ടാകുകയോ ചെയ്താല്‍ അന്തിമമായി പരാതിപ്പെടാന്‍ സഭാധികാരിക്കും മേല്‍ ജനങ്ങള്‍ക്കു പുതിയൊരു അപ്പീല്‍ അധികാരിയുണ്ട്. അതിനു സംവിധാനമുണ്ട്. ഈ നിയമം പാസ്സായി നാടിന്‍റെ നിയമസംവിധാനത്തിന്‍കീഴിലായിക്കഴിഞ്ഞാല്‍, സ്വാഭാവികമായും വിവരാവകാശനിയമവും സഭയുടെ കണക്കുകള്‍ക്ക് ബാധകമാകും. ഇതാണ് സഭാധികാരികളെ അസ്വസ്ഥരാക്കുന്നത് എന്നു വേണം കരുതാന്‍.

ഇപ്പോള്‍ കേരളത്തിലെ രണ്ടു പ്രമുഖ സഹോദരസഭകളായ മലങ്കര ഓര്‍ത്തഡോക്‌സ്, മലങ്കര യാക്കോബായ സഭകള്‍ തമ്മില്‍ ദീര്‍ഘകാലമായി നിലനിന്നിരുന്ന അവകാശത്തര്‍ക്കങ്ങള്‍ക്കുമേല്‍ സുപ്രീംകോടതി ഒരു അന്തിമവിധി കല്പിച്ചിരിക്കുകയാണ്. അതിന്‍ പ്രകാരം ഓര്‍ത്തഡോക്‌സ് വിഭാഗത്തിന് പള്ളികളിന്മേലും സ്വത്തുക്കളിന്മേലും അവകാശം ലഭിച്ചിട്ടുണ്ട്. വിധി കൃത്യമായി നടപ്പിലായേ മതിയാകൂ എന്ന് ഓര്‍ത്തഡോക്‌സ് വിഭാഗം നിഷ്‌കര്‍ഷിച്ചാല്‍ യാക്കോബായ വിഭാഗത്തിന്റെ കൈവശമിരിക്കുന്ന പള്ളികള്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ള സ്വത്തുക്കള്‍ പോലീസ് സഹായത്തോടെ പിടിച്ചെടുത്ത് ഓര്‍ത്തഡോക്‌സ് വിഭാഗത്തിനു കൈമാറാന്‍ സര്‍ക്കാര്‍ പോലും നിര്‍ബന്ധിതമാകും. അതേ സമയം, മണര്‍കാട്, കോതമംഗലം, കോലഞ്ചേരി തുടങ്ങി പല സ്ഥലങ്ങളിലും ജനങ്ങളില്‍ ബഹുഭൂരിപക്ഷവും യാക്കോബായ വിഭാഗത്തിലെ അംഗങ്ങളാണ്. ജനങ്ങളാണ് പള്ളികളുടെയും സ്വത്തുക്കളുടെയും അവകാശികള്‍ എന്ന ചര്‍ച്ച് ആക്ട് വ്യവസ്ഥ നിലവില്‍ വന്നാല്‍ അത്തരം സ്ഥലങ്ങളിലെ പള്ളിഭരണം യാക്കോബായ വിഭാഗത്തിനു ലഭിച്ചേക്കാം. ചര്‍ച്ച് ആക്ട് നടപ്പിലാക്കണമെന്ന ആവശ്യം സര്‍ക്കാരിനു മുന്നില്‍ ഉയര്‍ത്തിക്കൊണ്ട് 2019 നവംബര്‍ 27ന് തിരുവനന്തപുരം സെക്രട്ടറിയേറ്റിനു മുന്നിലെത്തിയ മാര്‍ച്ചില്‍ പതിനായിരക്കണക്കിന് ക്രൈസ്തവര്‍ പങ്കെടുക്കുകയുണ്ടായി. അതില്‍ യാക്കോബായ വിഭാഗം ഏതാണ്ട് ഒന്നടങ്കമെന്നു പറയത്തക്കവിധം ആവേശപൂര്‍വം പങ്കെടുത്തതിനു പിന്നില്‍ ഒരു പക്ഷേ ഈ കണക്കുകൂട്ടല്‍ ഉണ്ടായിരിക്കാം. ഓര്‍ത്തഡോക്‌സ്, യാക്കോബായ പോരിനു പിന്നില്‍ സ്വത്തും പ്രതാപവുമല്ലാതെ ക്രിസ്തീയമൂല്യങ്ങളുടെ എന്തെങ്കിലും വിഷയം അടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്ന് പൊതുസമൂഹത്തിനു കരുതാന്‍ കാരണമൊന്നുമില്ല. പ്രതാപത്തിന്‍റെ വിഷയം അവതരിപ്പിക്കുന്നത് അപ്പോസ്‌തോലിക കൈവയ്പ്പ് (ആശീര്‍വാദ പിന്തുടര്‍ച്ച), സിംഹാസനം, കിരീടം തുടങ്ങി സാമാന്യജനങ്ങളെ ഒരുവിധത്തിലും ബാധിക്കാത്ത, പൗരോഹിത്യവിഷയങ്ങളുടെ മാത്രം രൂപത്തിലാണ്.

ഏതായാലും, സഭാസ്വത്തുക്കളുടെ മേലുള്ള പൗരോഹിത്യ മേധാവിത്വത്തിനെതിരായി ചര്‍ച്ച് ആക്ടിന്‍റെ അന്ത:സത്തയ്ക്കിണങ്ങുംവിധം സര്‍ക്കാര്‍ ഇടപെട്ട് യാക്കോബായ വിഭാഗത്തിന് നീതി ഉറപ്പാക്കണം എന്ന ആവശ്യവുമായി യാക്കോബായ ആക്ഷന്‍ കൗണ്‍സില്‍ നേതാവായ യൂഹാനോന്‍ റമ്പാന്‍ അനിശ്ചിതകാല ഉപവാസസമരത്തിലാണ്.

ചര്‍ച്ച് ആക്ടിന്റെ അന്ത:സത്തയാണു നടപ്പാകുന്നതെങ്കില്‍ തല്‍ക്കാലം യാക്കോബായ വിഭാഗത്തിലെ സഭാനേതൃത്വത്തിന് ഇത്തരത്തില്‍ നേട്ടമുണ്ടാകാമെങ്കിലും ദീര്‍ഘകാലാടിസ്ഥാനത്തില്‍ ആഭ്യന്തരമായി ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടാന്‍ പോകുന്നത് ആ വിഭാഗത്തിലുള്‍പ്പെടെ പൗരോഹിത്യമേധാവിത്വം തന്നെയായിരിക്കും. എല്ലാ സഭാവിഭാഗങ്ങളിലും സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന ശുഭോദര്‍ക്കവും പുരോഗമനപരവുമായ ഒരു മാറ്റമായിരിക്കും അത്. മറിച്ച്, ന്യൂനപക്ഷാവകാശത്തിനു സംഭവിച്ച ദുര്യോഗം ചര്‍ച്ച് ആക്ടിനും വന്നുഭവിക്കാനുള്ള സാദ്ധ്യതയും തള്ളിക്കളയാനാവില്ല. ജനാധിപത്യവാദമെല്ലാം, വിഭാഗീയ തര്‍ക്കങ്ങളില്‍ അവരവരുടെ സ്ഥാപിതതാല്പര്യങ്ങള്‍ സാധിച്ചെടുക്കുന്നതിനായി ജനങ്ങളെ തെരുവിലിറക്കാന്‍ മാത്രം പ്രയോജനപ്പെടുത്തുന്ന അപകടകരമായ നീക്കമായിരിക്കും അത്. ഏട്ടിലെ പശുക്കള്‍ തിന്നാത്ത പുല്ലിനു സമാനമായ അനേകം നിയമങ്ങളിലൊന്നു മാത്രമായിപ്പോയാല്‍ ക്രൈസ്തവസഭകളുടെ സാംഗത്യത്തിനുള്ള ഒരു പ്രതീക്ഷകൂടി അസ്തമിക്കുകയായിരിക്കും സംഭവിക്കുക.

(ഈ ലേഖനത്തില്‍ പ്രതിപാദിച്ചിട്ടുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ ലേഖകന്‍റെ വ്യക്തിപരമായ അഭിപ്രായങ്ങളാണ്. സമയം മലയാളത്തിന്റെ അഭിപ്രായമല്ല)

ആര്‍ട്ടിക്കിള്‍ ഷോ

Malayalam News App: ഏറ്റവും പുതിയ മലയാളം വാര്‍ത്തകള്‍ അറിയാന്‍ ആപ്പ് ഡൗണ്‍ലോഡ് ചെയ്യുക
ഏറ്റവും പുതിയ വാർത്തകൾ അതിവേഗം അറിയാൻ Samayam Malayalam ഫേസ്ബുക്ക്പേജ് ലൈക്ക് ചെയ്യൂ